?

Log in

No account? Create an account

Теория шести рукопожатий.
avrom_caucasus
Теория шести рукопожатий.
Оказалось, я в трёх рукопожатиях от Гитлера.
Сегодня выяснил.
Есть у меня хороший знакомый, бывший сосед, его отец, (которого я тоже хорошо знаю), кроме всего прочего - ещё и шойхет. По русско-украински это называется «резник». (Тот, кто режет скот и птицу по галахе - еврейскому закону -,чтобы её можно было есть). Мы иногда покупали у арабов баранов и давали ему, что бы он из зарезал.
И вот сегодня мне рассказали, мои дети, что именно он в 1962 году привёл в исполнение приговор Эйхману, повесил его. В молодости он был десантником, потом служил в управлении тюрем.
Только несколько лет назад его имя было разрешено к публикации.
Мне приятно, что я знаю этого человека.
Tags:

(no subject)
avrom_caucasus
Прогресс - это заповедь Всевышнего. Смысл мистерии человеческой истории заключается в предоставлении человеку, каждому конкретному, максимальной свобода. После того, как уровень максимально возможной свободы будет достигнут, и каждый сделает свой выбор - тогда и наступит конец истории и последующее воскрешение мёртвых.

Rusya Parçalanıyor, Şimdi İkinci Aşamayı Görüyoruz - Перевод на турецкий моего интервью о ситуации
avrom_caucasus
Перевод на турецкий моего интервью о  ситуации на Кавказе, в РФ в и перспективах отделения Кавказа.
05 Kasım 2018
24 Ekim 2018, Aleksandr Kurilenko, Narodna Pravda
 
Rusya neden çökecek? Kremlin’deki rejim, imparatorluğun bazı kısımlarını nasıl koruyor?
 
Yahudi din adamı ve İsrailli ünlü politolog Avraham Şumuleviç, ''Halk Gerçekleri''  portalına verdiği röportajda Kremlin'in Kuzey Kafkasya’daki pozisyonunu nasıl güçlendirdiğini, neden orada yapay tartışmalar çıkarıldığını ve Rusya’nın çöküşünün hangi seviyede olduğunu anlattı.
 
Avraham Şumuleviç: Rusya  doğumlu İsrailli politolog, siyasi analist.

- Kabardey-Balkar’da çıkan çatışma ve mitingler, Çeçenistan ile toprak değişimi sonrası İnguşetya’da düzenlenen mitingler gibi Kuzey Kafkasya’da çeşitli ama aynı zamanda olağandışı olaylar gerçekleşti. Bölgede neler olduğunu düşünüyorsunuz?
 
Bu bir “Böl ve Yönet” emperyal politikasıdır. Emperyal merkezin çok zaman önce ortaya koyduğu ve gecikmiş bir eylem olan “mayınlar” şimdi işe yaramaya başlıyor. Şimdiki tüm modern Rusya, kesinlikle, kontrollü çatışmalarla yönetiliyor. Sonradan moderatör olarak harekete geçmek için Kremlin şu an çeşitli ulusal veya topluluk grupları arasında gerilim yaratıyor. Çünkü bugün Rusya Federasyonu’nda fiilen var olan hiper merkezileşme için başka bir gerekçe olamaz.
 
Ekonomik olarak kârlı değil, politik olarakta anlaşılır değil, neden Moskova’ya 2000 km uzakta olan ve nasıl yaşanacağına karar veren bir yönetici lazım olsun?İmparatorluk Merkezi’nin gerekçesi ne olabilir? Tek gerekçesi kendisinin oluşturduğu tartışma moderatörlüğünü elinde tutmaktır. Durum daha kötüleştiğinde gerginlik seviyesi yükselmektedir, daha iyi olduğunda ise dizginler gevşetilebilir.
 
O zamanki Sovyetler Birliği’nde garip bir derecelendirme vardı: Halklar ve Milliyetler. Bazıları Baş Cumhuriyet olmaya layık görüldüler, bazıları ise Özerk Cumhuriyet, Özerk Eyalet veya Özerk Bölge olmaya layık görüldüler. Neden bazı halklar, halk olarak görülür ama diğerleri milliyet olarak görülür anlamak zordur.
 
Rusya bir sömürge imparatorluğudur. Çoğu imparatorluk, itaatkâr halkların vasıtasıyla yönetimi sürdürmeye çalışmıştır. Diyelim ki İngilizler Hindistandaki gerginliği bastırmak için başka bölgeden savaşçıları gönderdiler. Fakat Ruslar bunu çoktan sonuçlandırmışlardı: baş halklar, daha düşük seviyedeki “topluluk” eğitimi almış olan halklar için kolonizatör görevi görmüşlerdi. Aynı şey Polonyalıların Ukraynalılardan daha üstün olduğu Avusturya-Macaristan’da da olmuştu.
 
Sovyet döneminde, sömürgecilik, müttefik cumhuriyetlere de projelendirildi. Krım Ukrayna’da, Karakalpaklar Özbekistan’da, Güney Osetyalılar ve Abhazlar ise Gürcistan’da koloni olarak yer alıyordu. Bu sömürgeciliğin “Matruşka” evresiydi. Sık sık ulusal seçkinler, ulusal kota ilkesiyle oluşturuluyorlardı. Rusya’da bu sistem korunmuştur.
 
Bu, metropol için başarılı bir mekanizmadır, çünkü buna kontrol kollarını elinde tutan yerel seçkinler tarafından itiraz edilmektedir. Ve ulusal seçkinlerde kendi aralarında anlaşamıyorlar, imparatorluktan kurtulmak için değilde merkezde yer almak için yarışıyorlar. Bunun üzerine yerel çatışmalarda ekleniyor, Kuzey Kafkasya’da bu sorun yeterince akut bir durumda. Ulusal gerilim derecesi her zaman vardır, en uygun zamanda hafif yanan ateşi, ateşe verebilirsiniz, tıpkı geçenlerde olduğu gibi.
 
- Kabardey-Balkar’daki tartışmanın özü nedir?
 
Karaçay-Çerkes gibi Kabardey-Balkar'da “toplumsal” bir cumhuriyettir. Tek bir cumhuriyete farklı halklar yerleştirildiği zaman olan bir şeydir bu: Kabardeyler - Çerkeslerdir, Karaçay ve Balkarlar ise Türklerdir. Karaçay ve Balkarlar ikiye bölünmüş tek bir halktır ve onları Çerkeslerin yanına yerleştirmişlerdir. Böylece Çerkesleri 4 farklı halka bölmüşlerdir. SSCB’nin kullandığı “Böl ve Yönet” ilkesini şimdide Rusya Federasyonu kullanıyor.
 
Kabardey-Balkar’da bahane olarak, 310 yıl önce yaşanmış Kanjal Savaşı gösterildi. Bu savaş Kırım Hanları ve Kabardey Prensleri arasında yaşanmıştı. 300 yıl boyunca bu savaşı kimse anmadı fakat 10 yıl önce bunu Türkler ve Çerkesler arasındaki bir savaşmış gibi gösterdiler. Ama bu kesinlikle böyle değildi, Kırım ordusunda Çerkesler vardı, Nogay Türkleri ise savaştan önce Çerkeslerin tarafına geçmişlerdi. Ama bu gerçekler bu savaşı Türkler ve Çerkesler arasındaki bir epik çatışma olarak gösterilmesine engel olmadı.
 
Gerçek şu ki Karaçaylar ve Balkarlar, Kırım Tatarlarına yakın bir halktır. Karaçaylara ve Balkarlara, Çerkesler sanki onlar üzerindeki zaferlerini kutluyorlarmış gibi gösterildi. Şimdi ise bu durum, Balkar köyü halkının Çerkesleri Kanjal Şavaşı yapılan bölgeye geçirmemesine karar vermesi ile tekrarlandı.
Böyle bir tartışmanın tasarlanmasında amaç ise, “yabancılara” onların kendi kendilerini bile idare edemediklerini göstermektir.
 
Tam bu tartışma durulmuşken, hemen ardından Çeçenistan ve İnguşetya arasında sınır tartışması ortaya çıktı. Halbuki onların sınırlarının çizilmesi ile ilgili bu durum 1991 yılından beri vardı. Eskiden bu konu kimseyi endişelendirmiyorken bir anda İnguşetya ve Çeçenistan liderleri, bölgenin eşit olarak Çeçenistan ve İnguşetya arasında değişimin yapılması için anlaşma imzaladılar.
 
Ben bu çatışmanın Moskova tarafından yönetildiğini düşünüyorum. Çünkü, hem Yunus Bek Yevkurov (İnguşetya Cumhurbaşkanı) hemde İnguşetya milletvekilleri, İnguşlar arasında pekte onaylanmayan bir anlaşma olacağını bilerek bu anlaşmanın imzalanmasına karar verdiler.
 
Moskova kimin başta olduğunu ve Kuzey Kafkas halklarının neden birbirlerinden ayrılamayacağını göstermiş oluyor. Buna göre, Kafkasyalılar birbirlerine zarar vermeye başlayacaklar ve herkes herkese karşı çatışma içinde olacak.
 
- Peki bu böyle değil mi zaten?
 
Hayır. Kafkasya medeniyetin antik odağıdır, Dağıstan’da 2000 yılı aşkın yaşı olan kentsel kalıntılar tespit ediliyor. Onlar eskiden Moskova olmadan da yaşıyorlardı, o zamanlar tartışmalar dünyanın herhangi bir bölgesinde olandan daha fazla değildi, belkide daha azdı. Uzlaşmayı biliyorlardı. Bu yüzden orada bir çok milliyetten oluşan bölge vardır. Şu anda Azerbaycanlılar ve Ermeniler arasındaki, ebedi olarak sürecek gibi gözüken katliam bile, Rusya Kafkasya’da belirdikten sonra ortaya çıkmıştır.
 
O zamana kadar beraber yaşamayı ve etnik temizlik yapmamayı becerebiliyorlardı. Fakat bu durum Moskova için gayet kârlıdır; Kafkasyalılar birbirleriyle nasıl savaşacaklarını (!) düşünmelilerdir. Şimdilerde ise Nogay Türkleri ile ilgili bir tartışma daha başlıyor. Onlar Dağıstan’da, Çeçenistan’da ve Stavropolskiy Bölgesi’nde birkaç gruba bölünmüş ve dağıtılmış bir halktır.
 
Çoğu Nogay Türk’ü Rusya’ya iş için gitmek zorundadır. Moskova’dan onların haklarının korumasını talep ediyorlar. Ve benim düşünceme göre, bu son tartışmada olmayacaktır. Fakat şu an Moskova için ne kadar çok tartışma ve gerilim olursa, o kadar iyi olur. Buradaki amaç, Moskova olmadan “Churki“ lerin birbirleriyle anlaşamayacaklarını herkese göstermektir. (Churki - Orta Asya halklarına verilen aşağılayıcı bir takma isim.)
 
- İmparatorluğun ekonomik tecrübesi açısından, tüm bunlar, metropol yardımı ile ekonomik sömürge yapmak veya kolonilerin ekonomik özgürlüğünü kısıtlamak açısından ne kadar benziyor.
 
Koloniler ekonomik çıkarları yüzünden mecbur kalabilirler, ama böyle durumlar çok fazla olmuyor. Kolonilerin önemli bir kısmı kârsızdı, fakat şimdide olduğu gibi Kafkasya, Rusya için her zaman kârsız bir bölgeydi. Bazen koloniler sırf modaya uymak için kendilerini zorluyorlar. Örneğin, İtalyanlar hiçbir sebep olmadan Etiyopya’ya saldırdılar. Koloni’nin metropolden farkı ise, kendi milliyetini, dilini ve düşünce yapısı merkezden yönetilen bölgeye denir.
 
Düşünce yapısı olarak Kafkasya artık bir Rusya değil, ayrıca şu an Kremlin, bölgenin kendi kendine ekonomik olarak gelişmesine engel olmaya çalışıyor. RF, Kafkasya’nın ekonomisini bozuyor. Gerçi bu konu tartışılabilir, çünkü Moskova bütün Rusya’nın ekonomisini bozmaktadır. Fakat Kafkasya’da durum çok daha zordur. Bu yüzden Kuzey Kafkasya, Rusya’nın bir kolonisidir.
 
- Merkez yönetim tarafından parçalanan Kuzey Kafkasya halklarından kaç tanesi bu kimliği kendisi üstlenmiştir?
 
Buradaki durum “sovyet halkı” topluluğuyla benzemektedir. Çünkü Moskova’nın ulusal hafızayı öldürmeye çalışması da bir imparatorluk politikasının belirtisidir. Tabiki de, bununda etkisi var. Zira, bir zamanlar birçok Ukraynalı, Alman ve Yahudi bile tek bir sovyet halkının olduğuna inanıyordu. Gerçi hakikat özellikle Yahudilere kim olduklarını sık sık hatırlatıyordu. Şimdilerde, son birkaç yıldır süreç tersine doğru gidiyor, Çerkeslerin artık ortak bir ulusal kimlik oluşturduğunu söyleyebiliriz.
 
Federal seviyede bile, Kabardeylerin, Adıgelerin ve Şapsığların tek bir halk olduğunu inkâr eden iktidar, şimdi deklarasyon seviyesinde artık bunu kabul etmiştir. Çerkesler, Sovyet zamanı uğradıkları ulusal hafıza sürgününün sonuçlarının üstesinden geldiler.
 
Daha da fazlası, Çerkes aktivistler önemli ulusal günlerde bir sistem oturtmayı başardılar; Çerkes Soykırımı ve Kafkas Savaşı Şehitlerini Anma Günü, Çerkes Bayrağı Günü ve Çerkes Dili Günü. Karaçay-Balkarların durumu daha kötü ama pozitif gelişmeler var. Herkesin başka bir sorunu daha var; sahte-tarihsel mitoloji. Bunun, eğitim seviyesinin düşüşünden başlayarak ve Sovyet dönemi sonuçlarından önceki bilim anlayışına kadar bir çok sebebi var, zira hiçbir SSCB halkının gerçekliği olan bir tarihi yoktu. Sahte-tarihsel efsaneler ortaya çıkarılmaktadır.
 
Özellikle kendini eski kökleriyle; Hititler, Mısırlılar ve Sümerler ile bağlantı kurmaya çalışma modasında olanlardan görebiliriz bunu; Alan mirası için savaş sürmektedir. Şimdilerde İnguşlar, Asetinler ve Karaçay-Balkarlar kendilerini Alan mirasçıları olarak görüyorlar. Kuzey Osetya ismini değiştirerek “Kuzey Osetya - Alanya Cumhuriyeti” adını aldı, fakat hiçbir bağlantıları ve yaşayan gelenekleri yok. Daha da fazlası, Alanlar hakkında çok az şey biliyoruz. Bu olumsuz bir şeydir, efsaneler yalan, özellikle şimdi, bütün Kafkasya halkları Sanayi ve Sanayi sonrası kurumlar için modern ulus yaratmayı kendilerine görev edindikleri için.
 
- Bilim ve eğitim seviyesi Kuzey Kafkasya’da ne durumda?
 
Bu konuda tüm Rusya acınası durumda, Kafkasya’da ise çok daha kötü. Ulusal organlar, bilimi çok kötü finanse ediyor. Eğitimsiz ve ne olduğunu anlamayan insanları yönetmek çok kolaydır. Mesela ben bir yayında Dağıstanlı müslüman bir vaizle konuşmuştum. Ona yayında şu soruyu sordular: “Dünya yuvarlak mıdır, düz müdür?” Başını kaşıdı ve cevap verdi: “Galiba yuvarlak”. Ama tam olarak emin değildi. Yani onların yaymak istediği İslam türü, batı aydınlanmasını ve bilimi reddetmeyi vadediyor.
 
Nijerya’da bulunan “Boko Haram” adlı islamist grubu biliyorsunuzdur, çevirisi ise “Batı eğitimi günahtır”. Gerçi Rusya İmparatorluğundaki islamist hareketin tarihine bakarsak; İslam, Batı Medeniyeti ve Bilim sentezini savunan “Cedidizm” (Yeni Yöntem) hareketini görürüz.
 
Mesela, 20.yüzyılın başında Meclis’te yer alan müslüman milletvekillerini ele alırsak, onlar müslümanlar arasında aydınlanma olması, modern üniversiteler açılması, kadınların eğitim görmeleri ve seçimlerde oy haklarının olması gerektiğini düşünüyorlardı. Rusya İmparatorluğunun çöküşünden sonra oluşturulan ilk cumhuriyetlerden birisi Azerbaycan Demokratik Cumhuriyetidir. Onu ilan eden ise, İngiltere’den bile daha önce kadınlarında oy vermesine izin veren, Güney Kafkasya parlamentosunun müslüman oluşumudur.
 
O zaman ki müslümanlar çok başkaydı. Fakat şuan Kafkasya’nın ve bütün İslam dünyasının zihnini ele geçiren İslamiyet tipi, modern eğitim ile uyumsuzdur. Bu tipi takip eden insanlar, modern dünya ve modern topluluk kavramlarından kötü anlayan kişilerdir. Kuzey Kafkasyalılar arasında farklı komplo teorileri ve antisemitizm gelişmiştir.
 
Genel eğitim ortalaması düşmektedir. Kafkas medeniyeti temelleri yok edilmiştir. Bugünkü Rusya’da bulunulduğu için, bir de Batı’dan kopunulmaktadır. Fakat başka açıdan bakarsakta, mesela Çerkeslerin Türkiye’de bir diasporası var. Çeçenlerin ise Batı’da yaşayan yaklaşık 300 bin insanı var. Bazıları iyi eğitilmişler. O yüzden ben olsam Rusya’nın durumu yüzünden Kuzey Kafkasya halklarına ölüm hükmü vermezdim.
 
- Kuzey Kafkasya’nın Rusya Federasyonu’nun bir parçası olarak tutulması, Rus rejiminin kendisini otoriterleştirmesine katkıda bulunuyor mu? Bununla bir ilgisi var mı?
 
Kesinlikle ilgisi var. Rusya'da, halkın demokrasi talebi olmadığı için, demokrasi kurma konusunda kötüdür. Ana protesto hareketlerinin amacı “demokratik toplum kurmak” değildir. Mesela, Aleksey Navalniy’nin ana sloganı şöyledir: “Yolsuzluğa karşı mücadele yerel yönetim tipi bile değildir”. Rusya Federasyonu’ndaki ve Avrupa’daki Rus muhalefeti bile milli sorunlara tepeden bakmaktadır. Rus demokratik muhalefetinin ve milli hareketlerin arasında hiçbir bağ yoktur.
 
Önemli olan başka bir şey ise: Kafkasya’da ekonomik, dini ve ulusal protestolar arasında hiçbir bağlantı yoktur. Ama benim görüşüme göre, Rusya’nın diktatörlüğüne karşı ve Kafkasya’nın dekolonizasyonu için yapılan hareketler birbirleriyle bağlı olmalı. Çünkü Rus Devleti’nde diktatörlüğün ana amacı dış fetihler yapmaktır. Ama böyle bir bağlantı yok. Mihail Hodorkovskiy’nin Kafkasya’nın Rusya’dan alıkonulması için savaşmaya hazır olduğu ile ilgili yaptığı açıklamayı hatırlıyor musunuz? Tam da burada bu konu üzerine konuşulmalı.
 
Böyle bir vaziyet, bir taraftan Kremlin’e karşı oldukları için ve bir taraftanda destekledikleri için Rusya’daki demokratik hareketide zayıflatır. Çünkü Kuzey Kafkasya’yı Rusya Federasyonu’ndan alıkoymanın tek yolu, insan hakları ihlalinin berbat durumu ve savaş gücüdür. Rusya’da halkların kendini seçebilme haklarını savunan tek bir toplu hareket bile yoktur. Bölgeselleşmeyi savunan Ruslar var ama halkların haklarını savunacak bir toplu hareket yok.
 
- Ortalama tarihsel geçmişe göre, RF’nin bütün imparatorlukların yaşadığı “yeni devletlere bölünme” olayını yaşamasının olasılığı nedir?
 
Bu süreç şu an başladı bile. Daha güçlü imparatorluklar çöktülerse, modern formdaki Rus İmparatorluğunu’nda çökmemesi için hiçbir sebep yoktur. Hatta çökmeye başladı bile. Sovyetler Birliği’nin çöküşü bunun ilk aşamasıdır. Şimdilerde ise, RF’nin çöküşü olan ikinci aşamaya doğru gidilmektedir.
 
Kuzey Kafkasya’nın şu an Rusya kadrosunda bulunma sebepleri: savaş gücü, Kafkasyalıların ulusal projelerinin olmaması, korkunç Rus-Çeçen savaşı ve Moskovanın birbirleri arasındaki tartışmanın provakasyonu ile ilgili yaptığı politikadır.
 
Sürekli bağımsız aktivistlere baskı yapılma süreci var. Onları ya korkutuyorlar, ya tutukluyorlar yada öldürüyorlar. Bunlar sadece, Kremlinle bağlantıları olmayan, birkaç gelişim seçeneği sunan insanlardır. Benim bir tanıdığım vardı, Zuhum Zukumov. Dağıstan’da bir üniversitede öğretim görevlisiydi.
 
Kuzey Kafkasya’daki “Al-Kaid” ve “İslam Devleti” oryantasyonun ayrılması ile bağlantılı olan bir fikir geliştirmişti. Kafkasyalıların örnek olarak ellerinde Şamil Devleti vardı. O zaman ki şartlara ve zamana göre bu son derece düzenli bir devletti. Şamil resmen Kafkasya’da çok popülerdi. Onun bir İslam Devleti vardı. Neden tamda Şamil’in İmamatından bir Dağıstan bağımsızlığı projesi çıkarılmasın ki?
 
Bu Dağıstan Devletini Şamil’in İmamatının mirasçıları olarak ilan etmek ve yüzeye çıkarmaktan başka birşey değildir. Resmi olarak Dağıstan ve Çeçenistan’da Şamil neredeyse kanonize edildiği için Moskova açısından bu durumla savaşmak olurdu. Bir taraftan Rusya’ya karşı savaştığı için yüceltilse de öbür taraftan imparatorluk tarafından itaat etmeye zorlanıyordu ve teslim olmuştu. Bu açıdan imparatorluk için çok uygundu, fakat tüm dünyadaki tarihi mirasını ele alırsak, Moskova’nın bir şey söylemesi zor olacaktır.
 
Zuhum öldürüldü. Resmi açıklamaya göre, kendisinin boynunu kesmiş. Eğer bağımsızlık vedekolonizasyon ile ilgili ulusal projeleri hakkında sadece konuşsalar bile, Kafkasyalı aydınların yolculukları işte böyledir.
 
- Aydınlar ve aydınlanma için savaşan insanlar hakkındaki sorularımı şu yüzden sordum; örneğin, eğer Hitlerin Polonya ve Stalin’in SSCB uluslarının ulusal aydınlanma işgali
sırasında Polonyalı aydınlara karşı olan tutumunu hatırlarsak orada tam bir kategorik baskı olduğunu görürüz…
 
 
Şimdilerde bağımsız aydınlara, sosyal aktivistlere veya sadece aktivist olanlara baskı uyguluyorlar, kimisini Kafkasya’dan Moskova’ya hizmet etsinler diye satın alıyorlar, kimisini ise Rusya Federasyonu veya Cumhuriyet sınırları dışına çıkarıyorlar.
 
 
Kaynak: https://narodna-pravda.ua/ru/2018/10/24/rossyya-razvalyvaetsya-sejchas-my-ydem-ko-vtoromu-etapu-yzvestnyj-polytolog/?fbclid=IwAR1CqrhbunyhAYKW1YxYl-bB5qHfai2kOtTelwbiyRX72fziUZTLFFYLI-w
 
Çeviri: Baj Guşef Şenvar
 
Cherkessia.net, 5 Kasım 2018
http://www.cherkessia.net/makale_detay.php?id=3805&fbclid=IwAR0ljMq4MxuJzTA4CaADMo95Jx0bTKIzCEWzJbCOp3FuDsfZyqyLHksTy68

 

Два берега Иордана.
avrom_caucasus
Автоматический альтернативный текст отсутствует.
Baruch Benaryeh 

БЫЛИ ВРЕМЕНА…

Плакат ''ревизионистов'' то есть отцов нынешнего Ликуда.
Вверху
''Потомству твоему Я отдал землю эту
От реки Египетской до реки великой реки Прат. '' Берешит 15 18

В центре карта. Синий цвет – Земля Израиля.

Внизу вариация стиха 5 Псалма 137 
''И пусть забудет меня моя правая рука – предательница если я забуду левый берег Иордана. ''
А также -
Два берега у Иордана. Один наш и другой наш.

Эта карта – карта британского мандата на Палестину, которых они получили от Лиги наций для создания там еврейского государства. Голанские высоты британцы в самом начале незаконно передали Франции, под французский мандат. Поэтому на этой карте их нет, эта карта - официальная карта британской Палестины и будущего  еврейского национального очага.



(no subject)
avrom_caucasus
Прогресс - это заповедь Всевышнего. Смысл мистерии человеческой истории заключается в предоставлении человеку, каждому конкретному, максимальной свобода. После того, как уровень максимально возможной свободы будет достигнут, и каждый сделает свой выбор - тогда и наступит конец истории и последующее воскрешение мёртвых.

Авраам Шмулевич. Политический ислам на Северном Кавказе. Генезис и перспективы. Большая Игра STV
avrom_caucasus
Авраам Шмулевич. Политический ислам на Северном Кавказе. Генезис и перспективы. Большая Игра STV

История политического ислама на Северном Кавказе практически идентична с новейшей историей региона. Исламский фактор оказывает огромное влияние как на всю Россию, так и на соседние страны. Об истории сегодняшнем дне и перспективах политического ислама на Северном Кавказе в передаче "Большая игра" рассказывает политический аналитик, исследователь, директор Института Восточного партнерства АвраамШмулевич.
Автор программы Гела Васадзе
https://youtu.be/s-WHhHVeyJE

Распад империи происходит в двух этапа
avrom_caucasus
 Распад империи происходит в двух этапа

Если сильнее империи распались, то нет никаких причин, чтобы Российская империя в современном виде не распалась бы. Более того, она уже начала распадаться. Первый этап – распад Советского Союза. Сейчас мы идем ко второму этапу – распада РФ. Сейчас Северный Кавказ удерживается в составе России благодаря военной силе, благодаря отсутствию национальных проектов в кавказцев, страшным русско-чеченским войнам, которые повлекли за собой огромное количество жертв и отложились в памяти всех кавказских народов, политике Москвы с провоцирования конфликтов между собой, - пишет Авраам Шмулевич для НП.
В России постоянно идет процесс давления на независимых активистов, их запугивают, сажают или даже убивают.

У меня был знакомый, Зухум Зукумов. Он был университетским преподавателем в Дагестане. Развивал идею, связанную с отрывом ориентировки северокавказского ислама на "Аль-Каиду" или "Исламское государство". У кавказцев был пример государства Шамиля. Для того времени и тех условий это было весьма упорядоченное государство. Шамиль официально популярен на Кавказе. У него было исламское государство. Почему бы не вывести проект дагестанской самостоятельности именно из имамата Шамиля? Это же на поверхности: объявить дагестанское государство наследником имамата Шамиля. Москве с этим сложно было бы бороться, так как на официальном уровне в Дагестане и Чечне Шамиль почти канонизирован. Его прославляют за то, что он, с одной стороны, воевал против России, но, с другой стороны, покорился империи, капитулировал. В этом плане он удобен для империи, но если взять его историческое наследие в полной мере – Москве будет сложно что-то сказать. Зухум был убит.

Именно такой путь в кавказских интеллектуалов, если они будут хотя бы даже обсуждать национальные проекты, связанные с независимостью и деколонизацией.


Авраам Шмулевич: Москва може не впоратись з пожежами, які вона сама й запалює
avrom_caucasus

Авраам Шмулевич: Москва може не впоратись з пожежами, які вона сама й запалює

Рабин Авраам Шмулевич, президент Інституту Східного партнерства (Ізраїль) в програмі телеканалу Еспресо "Студія Захід з Антоном Борковським" про чорних лебедів Путіна, ескалацію на Кавказі й саудівський джек-пот Кремля

Справа вбитого журналіста Джамаля Хашоггі набирає обертів і, на скільки я розумію, зараз правлячий дім Саудівської Аравії напружений  настільки, наскільки  давно вже напруженим не був. З іншого боку, всі очікують чергового стрибка цін на нафту, адже дестабілізація на Близькому Сході завжди закінчується саме цим.

Те, що Саудівська Аравія розправляється із своїми політичними супротивниками - не новина. Це тоталітарний режим. Але те, як вони це зробили, - йдеться про вбивство – при тому вбивство такого плану, що не могло не бути розкритим. Людина пішла зі своєю нареченою в посольство отримувати документи для весілля, потім  їй заявляють, що Дмамаль пішов через чорний вихід і зник.

Є такий вислів в Ізраїлі - "арабська робота". П'ятнадцять людей прилітають, відомі співробітники спецслужб, включно з патологоанатомом, який раптом прилетів і в той самий день полетів, тож на що вони розраховували -  не зрозуміло. І знову ж таки, не перевірили в нього цей годинник Google Watch, який просто все транслював.

З одного боку така непрофесійність, котру годі якось пояснити, а з іншого боку, вони зробили більш грамотно ніж росіяни, коли намагались вбити Сергія Скрипаля. Ну, дивіться, вбивство сталось по суті на території Саудівської Аравії. Вони могли його десь вистежити, застрелити чи отруїти і так далі, але вони вбили саудівського громадянина саме на території дипломатичної установи, тобто на території Саудівської Аравії. Звісно, антураж з яким це зроблено викликає жах, але з юридичної точки зору у випадку замаху на Скрипалів ми маємо реальний акт агресії, - його намагались вбити на території іншої країни з використанням хімічної зброї. Тобто ситуація для втручання чи якихось санкцій набагато менша, менше поле для маневру.

Тепер посилено вкидається в пресу, яким нехорошим був шейх Хашоггі, що він був прибічником Бен Ладена, що він ісламіст, прибічник "Братів мусульман" і так далі. Це все, звісно, можливо, але навіть прибічника "Братів мусульман" не можна вбивати і розрубувати потім на шматки і таємно вивозити з посольства. І це в ситуації, коли настільки ретельно вибудовувалась шахова партія на Близькому Сході.

По суті, Саудівська Аравія один із наріжних каменів цієї хиткої конструкції

Вона наріжний камінь нового світового ладу, який Трамп вибудував на Близькому Сході, і який, здається, забезпечує стабільність. Саудівці - головна сила, яка стоїть за арабською коаліцією, що веде боротьбу проти ІДІЛ. Там проводяться реформи, що мають знизити рівень ісламізму. Трамп почав боротьбу з Іраном і збирається її ввести. Санкції проти іранської нафти впроваджені і повинні запрацювати найближчим часом, а саудити заявляють, що вони заповнять нестачу іранської нафти своїми поставками, аби ціни на нафту не підскочили.

Тепер, у даній ситуації, Трампу, а також іншим силам в США, буде дуже складно продовжувати мати із саудитами справи. В принципі усі знають про те, що сталось з цим нещасним журналістом, адже це в Саудівській Аравії буденність. Там вбивають людей, там вбивають противників режиму, ісламських проповідників, також їх звинувачують в екстремізмі, - можливо і правильно, а можливо і ні. Це один з найбільш деспотичних режимів, які зараз існують.

Я просто впевнений, що намагатись зістригти ті чи інші купони буде Кремль.

Якщо дійсно розвалиться конструкція близькосхідного урегулювання з центром в Саудівській Аравії, якщо Трамп буде вимушений ввести серйозні економічні санкції проти саудитів й одночасно підуть санкції проти Ірану, тоді ціни на нафту злетять догори. І дійсно, таким парадоксальним чином, головним зискоотримувачем, головним бенефіціаром цієї ситуації виходить особисто Путін. Йому щастить просто не по-людськи: згадується "Фауст" Гете та середньовічні романи про людину, що продала душу дияволу.

Фарт в нього, в цьому разі, просто фантастичний. Звісно, що головним зискоотримувачем буде Кремль, якщо Америка буде відволікатись на ситуацію в Сирії та на Близькому Сході. Якщо Саудівська Аравія звідти піде і якщо Америка серйозно посвариться з саудитами, то вони можуть впровадити якісь контрзаходи, а у них є важелі з розхитування ситуації на Близькому Сході, в Сирії. В такому разі Америці тоді буде вже не до Східної Європи, не до України і це може розв’язати Путіну руки.

З іншого боку, чорні лебеді залітають і в путінський город. І, одночасно, ми бачимо, як колосально зростає напруга на Кавказі, - йдеться про спроби відірвати в Інгушетії частину її території.

Я не раз казав: за цим стоїть Москва і вже з’явились докази цього. Зокрема делегація громадських діячів  з Чечні та Інгушетії, котрі організували мітинг, зустрічалась в П’ятигорську, там де знаходиться резиденція намісника Росії на Кавказі, представника Путіна в Північнокавказькому окрузі. Зустрічались з цим намісником і чиновником із Москви, одним із керівників Адміністрації президента, і вони прямо сказали, що Москва ініціює цей конфлікт. Невигідний він і Кадирову, в тому вигляді в яком у він є зараз. Також він невигідний  й інгушам. Це було зроблено максимально провокативно, щоб просто не могло не викликати протесту.

Тобто це рукотворні речі? Коли у Кремля починається серія внутрішніх невдач, як-от солсберійський скандал, падіння рейтингу Путіна, він починає тиснути на кавказький мозоль?

Оскільки неспроможність цього режиму зрозуміла усім, - тобто він економічно неспроможний, йде погіршення ситуації, нічого доброго не відбувається на зовнішній арені, - тож чимало кавказців починають задумуватись: "А навіщо нам взагалі Росія? Росія нас завоювала 150 років, але ми не зобов’язані бути весь час у складі Російської Федерації". Кавказ тисячоліттями існував без Росії. Ось щоб показати кавказцям, що вони не можуть управляти собою, що в разі відходу від Росії одразу ж почнеться кривава різанина, що будь-яка республіка, яка вирішить вийти з-під влади Москви, зіткнеться з нерозв’язними територіальними суперечками і національними протистояннями. Це дуже на таке схоже. До речі, подібну тактику застосовував Радянський Союз напередодні свого розвалу. Ви пам’ятаєте, коли почались…

….Нагорний Карабах

…Нагорний Карабах, Абхазія, різанина турків-месхитнців і зіткнення в Узбекистані, тоді ще радянському, Придністров’є (конфлікт всередині Молдови), вхід радянських військ в Баку, бійня, яку радянські війська влаштовували у Тбілісі, у Вільнюсі... Тобто, це було зроблено для того, щоб показати місцевому народу: якщо вони спробують піти з-під влади Москви, буде гірше.

Тоді Москва не змогла впоратись з пожежею, яку вона ж сама і запалила. Це дуже небезпечна тактика. Але по-іншому Російська імперія не може. Взагалі, єдине, що у Путіна і його режиму виходить добре, - це навіть не воювати, а розпалювати війни. Добре воювати вони теж не вміють. Чи зможуть вони зараз втриматись в рамках керованої кризи, чи ця криза вийде з-під контролю і призведе до нового вибуху, до нового обвалу Російської імперії у вигляді Російської Федерації, - ми поки не знаємо. Але цей випадок із саудівським журналістом показує, що будь-які найхитріші плани можуть бути зруйновані з абсолютно непередбачуваних причин.

Тобто, це навіть не політтехнологія, щоб забити чим-небудь телевізор, це насправді спроба загравати з якимось страшними кривавими енергіями?

Так, саме так. Вони можуть піти на безпрецедентне погіршення ситуації. Росія, очевидно, готується до війни. Її політична система, її економіка, її масова свідомість громадян постійно мілітаризується. Якщо ти готуєшся до війни, ти маєш з кимось воювати.

Нападати на Росію ніхто не збирається. У російського народу є така властивість, що вони дуже добре об’єднуються навколо влади у двох випадках – коли потрібно від когось захиститися, або завоювати когось. Але ж захищатись немає від кого, ніхто не збирається завойовувати Росію. Для того, щоб спровокувати зовнішню агресію проти когось, - так навіть Путін розуміє, що сил у Росії для цього нема. На кого він може нападати? На Китай, на Казахстан, на країни Балтії, але ж вони члени НАТО?!

Головною ціллю залишається Україна. Особливо після того як Україна стала ще й релігійним ворогом. Тож, можливо, крім нападу на Україну, можливим виходом лишається "бомбити Воронеж".

Україна – це головна ціль вже давно. Але зрозуміло, що, якщо він почне масове вторгнення в Україну, то велика ймовірність того, що Захід вже відповість воєнною акцією. Ви пам’ятаєте, така ситуація вже була на початку конфлікту, коли говорили про те, що буквально з дня на день почнеться російське вторгнення, тож міністр оборони США подзвонив міністру оборони Росії Шойгу, і ці приготування були зірвані.

Росія, швидше за все, готується до якоїсь внутрішньої війни. Двічі Росія вже розв’язувала війну в своєму регіоні, в Чечні. Двічі ця війна використовувалась для зміцнення режиму Єльцина та для приходу Путіна до влади. Він прийшов до влади на хвилі російсько-чеченської війни. Не варто забувати, що в Росії була і невеличка громадянська війна. Штурм парламенту, коли, за офіційними даними, загинули сотні людей, в основному мирних цивільних, а за неофіційними даними – навіть кілька тисяч. Це, в принципі, теж війна. Тобто, три радянські війни на території Росії у післярадянський період.

Повторюю – оскільки вони нічого не вміють робити, крім як організовувати теракти і війни, то дуже ймовірно, що вони це єдине своє вміння використають і зараз.

 https://espreso.tv/article/2018/10/25/avraam_shmulevych_moskva_mozhe_ne_vporatys_z_pozhezhamy_yaki_vona_sama_y_zapalyuye?fbclid=IwAR3ZJGBvKIDEtPZkIT4Z7eXYKnB26tK10rGEdoK_1IRcpIJ820anRJnGPh0



Авраам Шмулевич: Москва может не справиться с пожарами, которые она сама и зажигает
avrom_caucasus

Авраам Шмулевич: Москва может не справиться с пожарами, которые она сама и зажигает


Раввин Авраам Шмулевич, президент Института Восточного партнерства (Израиль) в программе телеканала Еспресо "Студия Запад с Антоном Борковским" о черных лебедях Путина, эскалации на Кавказе и саудовском джек-поте Кремля

Дело убитого журналиста Джамаля Хашогги набирает обороты и, на сколько я понимаю, сейчас правящий дом Саудовской Аравии напряженный настолько, насколько давно уже напряженным не был. С другой стороны, все ожидают очередного скачка цен на нефть, ведь дестабилизация на Ближнем Востоке всегда заканчивается именно этим.

То, что Саудовская Аравия расправляется со своими политическими противниками - не новость. Это тоталитарный режим. Но то, как они это сделали, - речь идет об убийстве – при том убийстве такого плана, что не могло не быть раскрытым. Человек пошел со своей невестой в посольство получать документы для свадьбы, потом ей заявляют, что Дмамаль ушел через черный выход и исчез.

Есть такое выражение в Израиле - "арабская работа". Пятнадцать людей прилетают, известные сотрудники спецслужб, включая патологоанатома, который вдруг прилетел и в тот же день улетел, так на что они рассчитывали - не понятно. И опять же, не проверили у него эти часы Google Watch, которые просто все транслировали.

С одной стороны такая непрофессиональность, которую невозможно как-то объяснить, а с другой стороны, они сделали более грамотно, чем россияне, когда пытались убить Сергея Скрипаля. Ну, смотрите, убийство произошло по сути на территории Саудовской Аравии. Они могли его где-то выследить, застрелить или отравить и так далее, но они убили саудовского гражданина именно на территории дипломатического учреждения, то есть на территории Саудовской Аравии. Конечно, антураж, с которым это сделано, вызывает ужас, но с юридической точки зрения в случае покушения на Скрипалей мы имеем реальный акт агрессии, - его пытались убить на территории другой страны с использованием химического оружия. То есть ситуация для вмешательства или каких-то санкций гораздо меньше, меньше поле для маневра.

Теперь усиленно вбрасывается в прессу, каким нехорошим был шейх Хашогги, что он был сторонником Бен Ладена, что он исламист, сторонник "Братьев мусульман" и так далее. Это все, конечно, возможно, но даже сторонника "Братьев мусульман" нельзя убивать и потом разрубать на куски и тайно вывозить из посольства. И это в ситуации, когда столь тщательно выстраивалась шахматная партия на Ближнем Востоке.

По сути, Саудовская Аравия один из краеугольных камней этой шаткой конструкции.

Она краеугольный камень нового мирового порядка, который Трамп выстроил на Ближнем Востоке, и который, кажется, обеспечивает стабильность. Саудовцы - главная сила, которая стоит за арабской коалицией, ведущей борьбу против ИГИЛ. Там проводятся реформы, снизить уровень исламизма. Трамп начал борьбу с Ираном и собирается ее ввести. Санкции против иранской нефти внедрены и должны заработать в ближайшее время, а саудиты заявляют, что они восполнят нехватку иранской нефти своими поставками, чтобы цены на нефть не подскочили.

Теперь, в данной ситуации, Трампу, а также другим силам в США, будет очень сложно продолжать иметь с саудитами дела. В принципе все знают о том, что случилось с этим несчастным журналистом, ведь это в Саудовской Аравии обыденность. Там убивают людей, там убивают противников режима, исламских проповедников, их обвиняют в экстремизме, - возможно и правильно, а возможно и нет. Это один из самых деспотических режимов, которые сейчас существуют.

Я просто уверен, что пытаться состричь те или иные купоны будет Кремль.

Если действительно развалится конструкция ближневосточного урегулирования с центром в Саудовской Аравии, если Трамп будет вынужден ввести серьезные экономические санкции против саудитов и одновременно пойдут санкции против Ирана, тогда цены на нефть взлетят вверх. И действительно, таким парадоксальным образом, главным выгодополучателем, главным бенефициаром этой ситуации получается лично Путин. Ему везет просто не по-человечески: вспоминается "Фауст" Гете и средневековые романы о человеке, что продал душу дьяволу.

Фарт у него, в этом случае, просто фантастический. Естественно, что главным выгодополучателем будет Кремль, если Америка будет отвлекаться на ситуацию в Сирии и на Ближнем Востоке. Если Саудовская Аравия оттуда пойдет и если Америка серьезно поссорится с саудитами, то они могут внедрить какие-то контрмеры, а у них есть рычаги по расшатыванию ситуации на Ближнем Востоке, в Сирии. В таком случае Америке будет уже не до Восточной Европы, не до Украины и это может развязать Путину руки.

С другой стороны, черные лебеди залетают и в путинский огород. И, одновременно, мы видим, как колоссально возрастает напряжение на Кавказе, - речь идет о попытках оторвать в Ингушетии часть ее территории.

Я не раз говорил: за этим стоит Москва и уже появились доказательства этого. В частности делегация общественных деятелей из Чечни и Ингушетии, которые организовали митинг, встречалась в Пятигорске, где находится резиденция наместника России на Кавказе, представителя Путина в Северокавказском округе. Встречались с этим наместником и чиновником из Москвы, одним из руководителей Администрации президента, и они прямо сказали, что Москва инициирует этот конфликт. Невыгоден он и Кадырову, в том виде, в котором он есть сейчас. Также он невыгоден и ингушам. Это было сделано максимально провокативно, чтобы просто не могло не вызвать протеста.

То есть это рукотворные вещи? Когда у Кремля начинается серия внутренних неудач, как солсберийский скандал, падение рейтинга Путина, он начинает давить на кавказский мозоль?

Поскольку несостоятельность этого режима понятна всем, - то есть он экономически несостоятелен, идет ухудшение ситуации, ничего хорошего не происходит на внешней арене, - поэтому немало кавказцев начинают задумываться: "А зачем нам вообще Россия? Россия нас завоевала 150 лет, но мы не обязаны быть все время в составе Российской Федерации". Кавказ тысячелетиями существовал без России. Вот чтобы показать кавказцам, что они не могут управлять собой, что в случае отхода от России сразу же начнется кровавая резня, что любая республика, которая решит выйти из-под власти Москвы, столкнется с неразрешимыми территориальными спорами и национальными противостояниями. Это очень на такое похоже. Кстати, подобную тактику применял Советский Союз накануне своего развала. Вы помните, когда начались...

....Нагорный Карабах

...Нагорный Карабах, Абхазия, резня турок-месхитнцев и столкновения в Узбекистане, тогда еще советском, Приднестровье (конфликт внутри Молдовы), вход советских войск в Баку, бойня, которую советские войска устраивали в Тбилиси, в Вильнюсе... То есть, это было сделано для того, чтобы показать местному народу: если они попытаются уйти из-под власти Москвы, будет хуже.

Тогда Москва не смогла справиться с пожаром, который она же сама и зажгла. Это очень опасная тактика. Но по-другому Российская империя не может. Вообще, единственное, что у Путина и его режима получается хорошо, - это даже не воевать, а разжигать войны. Хорошо воевать они тоже не умеют. Смогут ли они сейчас удержаться в рамках управляемого кризиса, либо же этот кризис из-под контроля и приведет к новому взрыву, к новому обвалу Российской империи в виде Российской Федерации, - мы пока не знаем. Но этот случай с саудовским журналистом показывает, что любые самые хитрые планы могут быть разрушены из-за совершенно непредвиденных причин.

То есть, это даже не политтехнология, чтобы забить чем-нибудь телевизор, это на самом деле попытка заигрывать с каким-то страшными кровавыми энергиями?

Да, именно так. Они могут пойти на беспрецедентное ухудшение ситуации. Россия, очевидно, готовится к войне. Ее политическая система, ее экономика, ее массовое сознание граждан постоянно милитаризируется. Если ты готовишься к войне, ты должен с кем-то воевать.

Нападать на Россию никто не собирается. У русского народа есть такое свойство, что они очень хорошо объединяются вокруг власти в двух случаях – когда нужно от кого-то защититься, или завоевать кого-то. Но защищаться не от кого, никто не собирается завоевывать Россию. Для того чтобы спровоцировать внешнюю агрессию против кого-то, - так даже Путин понимает, что сил у России для этого нет. На кого он может нападать? На Китай, Казахстан, страны Балтии, но они члены НАТО?!

Главной целью остается Украина. Особенно после того, как Украина стала еще и религиозным врагом. Поэтому, возможно, кроме нападения на Украину, возможным выходом остается "бомбить Воронеж".

Украина – это главная цель уже давно. Но понятно, что, если он начнет массовое вторжение в Украину, то велика вероятность того, что Запад уже ответит военной акцией. Вы помните, подобная ситуация уже была в начале конфликта, когда говорили о том, что буквально со дня на день начнется российское вторжение, поэтому министр обороны США позвонил министру обороны России Шойгу, и эти приготовления были сорваны.

Россия, скорее всего, готовится к какой-то внутренней войне. Россия уже дважды развязывала войну в своем регионе, в Чечне. Дважды эта война использовалась для укрепления режима Ельцина и прихода Путина к власти. Он пришел к власти на волне российско-чеченской войны. Не стоит забывать, что в России была и небольшая гражданская война. Штурм парламента, когда, по официальным данным, погибли сотни людей, в основном мирных гражданских, а по неофициальным данным – даже несколько тысяч. Это, в принципе, тоже война. То есть, три советские войны на территории России в постсоветский период.

Повторяю – поскольку они ничего не умеют делать, кроме как организовывать теракты и войны, то очень вероятно, что они это единственное свое умение используют и сейчас.


 


"Как Цхинвал и Сухум со своими банками разделили черные деньги в Донбассе и в Сирии"
avrom_caucasus

"Как Цхинвал и Сухум со своими банками разделили черные деньги в Донбассе и в Сирии" - "როგორ გაინაწილეს ცხინვალმა და სოხუმმა თავიანთი ბანკების მეშვეობით რუსული შავი ფულის „გარეცხვა“ დონბასსა და სირიაში".  Моё интервью.

აფხაზმა სეპარატისტებმა „გამარჯვების“ ზეიმზე რუსი სტუმრებიც მოიპატიჟეს და რფ-ის სათათბიროს დელეგაცია, მას შემდეგ, რაც ზეიმით იჯერა გული, „პრ.“ ხაჯიმბასაც შეხვდა და დსთ-ს წევრმა კონსტანტინ ზატულინმა სიტყვა აფხაზეთში უძრავი ქონების შეძენაზეც ჩამოაგდო, ეს აფხაზეთში საცხოვრებლის პრობლემას შეამსუბუქებდაო (ბოლოს და ბოლოს, ლამაზი თვალების გამო ხომ არ მოუწყვეს სირიაში ხაჯიმბას ლამის მეფური დახვედრა, სხვათა შორის, განსხვავებით „პრ.“ ბიბილოვისგან?!). დე-ფაქტო პრეზიდენტიც თითქოს დაეთანხმა და ამ ეტაპზე საუბარია აღმოსავლეთ აფხაზეთში მიწის გასხვისებაზე.
კონსტანტინ ზატულინმა ის საკითხიც წამოჭრა, რომ აფხაზურ პოლიტიკურ ელიტაში არააფხაზი, უბრალოდ, ვერ გაერევა, ხოლო პრეზიდენტად საერთოდაც აკრძალულია (სეპარატისტული კანონით) არააფხაზის კანდიდატურის განხილვა.
ასეა თუ ისე, ფაქტია, რომ, თუკი რუსეთის მოქალაქეები უკვე მიწასაც შეიძენენ აფხაზეთის ტერიტორიაზე, მათი, სომხებისა და რუსების, რაოდენობა შესაძლოა, ისე გაიზარდოს, რომ აფხაზები, უბრალოდ, უმცირესობად იქცნენ ტერიტორიაზე, რომელსაც მხოლოდ სახელად ერქმევა „აფხაზეთი“.
თუ გავიხსენებთ, რომ, მაგალითად, ცხინვალის რეგიონი, ანუ „იუჟნაია ოსეტია“ დაჟინებით მოითხოვს რუსეთის ფედერაციაში გაწევრიანებას (ჯერჯერობით რუსეთია უარზე, ოღონდ, სავარაუდოდ, მხოლოდ ამ ეტაპზე და არავინ იცის, რას მოიმოქმედებს ჩრდილოელი მომავალში), აფხაზებს რუსეთის ფედერაციის სუბიექტად ქცევის სურვილი არ აქვთ, შესაძლოა, მოსკოვი ამ მეთოდით ცდილობდეს აფხაზეთის გარუსულებას. ამ საკითხზე თავის მოსაზრებას ებრაელი პოლიტოლოგი აბრაამ შმულევიჩი გაგვიზიარებს.

– აფხაზები ძალიან უფრთხილდებოდნენ თავიანთ მიწას და არავის აძლევდნენ უფლებას, დაეკანონებინა ის. არც რუსეთი აძალებდა. რუსეთის მოქალაქეებისთვის აფხაზეთში უძრავი ქონების შეძენაზე აფხაზური თანხმობა რას მიანიშნებს, რომ რუსეთი ირიბად იერთებს აფხაზეთს, რომლებიც ცხინვალელებისგან განსხვავებით, არ მოითხოვენ რუსეთის ფედერაციაში გაწევრიანებას?
– „იუჟნაია ოსეტიას“ ჰყავს ჩრდილო ოსეთი, ამას გარდა, იქ აღარც დარჩა სამხრეთ  ოსეთი და შეიძლება, ითქვას, რომ ის უკვე გახდა რუსეთის სამხედრო ბაზა და სამხრეთ ოსები არანაირ როლს არ ასრულებენ. ამიტომ ბუნებრივია, მათ აქვთ ჩრდილო ოსეთთან გაერთიანების სურვილი, რომ ერთი მთლიანი გახდნენ. ამასთან, იცით, რომ მოსკოვში არის მილიტარისტების ჯგუფი, რომელთა ოცნებაა საქართველოს შემდგომი დანაწევრება. იცით, რომ ლაპარაკობენ თრიალეთის ოსეთზე, მაგრამ ეს სხვა თემაა. ოსებს უნდათ გაერთიანება. აფხაზეთთან სხვა ისტორიაა: მათ ძალიან უნდათ, მართონ საკუთარი სიამოვნებისთვის და არ გაუყონ ძალაუფლება სომხებსაც კი, რომლებიც აფხაზეთში ცხოვრობენ და შესაძლოა, მათ აჭარბებენ კიდეც რაოდენობით. მით უფრო, არ უნდათ, ძალაუფლების გაყოფა რუსებთან.
– თუმცა მათ უნდათ რუსული ფული და იღებენ.
– დიახ, ფულის აღება უნდათ და მეც რომ მომცენ რუსებმა მილიარდი დოლარი, ავიღებდი. მუქთა ფული ყველას უნდა. მაგრამ მე ვერ ვხედავ, რომ შეიცვალა რუსეთის დამოკიდებულება აფხაზეთისადმი. პირიქით, თუკი ადრე რუსული წრეები დაინტერესებული იყვნენ, რომ დაეძრათ უძრავი ქონების გაყიდვის საკითხი, დღეს ეს აღარ არის აქტუალური, იმიტომ რომ აფხაზეთი უსარგებლო ხვრელად იქცა მას შემდეგ, რაც ყირიმი გაჩნდა რუსეთის შემადგენლობაში; გაჩნდა სოჭი, როგორც კურორტი, თუკი ადრე არსებობდა მოგონებები საბჭოთა კურორტ აფხაზეთზე და აზრი, რომ, თუ შეიძენ მიწას აფხაზეთში, მომავალში მისი ფასი გაიზრდება, რადგან აფხაზეთი განვითარდება, როგორც კურორტი, ახლა ეს აღარავის სჭირდება. რუსი მილიარდერებიდან, მილიონერებიდან თუ ჩინოვნიკებიდან, აბა, ვინ ჩადებს ფულს დანგრეულ საბჭოთა სანატორიუმებსა და სახლებში?! პირიქით, რუსული მმართველი წრეები აღარ არიან დაინტერესებულნი უძრავი ქონების შეძენით აფხაზეთში, შესაძლოა, ინტერესი ჰქონდეთ არც თუ შეძლებულ რუსებს, თაღლითებს, მაგრამ კრემლს მათი ბედი საერთოდ არ ანაღვლებს. ეს რიტუალური სვლებია – როდესაც ამის მიღება უნდათ ჭირვეული აფხაზი ელიტისგან მიწის საკითხს იხსენებენ.
– რაკი მიწის საკითხი გაუხსენეს, ამჯერად რის მიღწევა უნდათ?
– მათ აფხაზეთში თითქმის ყველაფერი აქვთ, თავდაცვის საკითხში, ფაქტობრივად, რუსეთის ნაწილია. აფხაზეთის არმია ქიშმარიამ გაანადგურა, როგორც ასეთი, ძირითადად, რუსი კონტრაქტორები არიან. სპეცსამსახურებსაც სრულად აკონტროლებს რუსეთი. აფხაზეთს არ აქვს ეკონომიკური პერსპექტივები, ის ინგრევა და იქ ფულს არავინ ჩადებს, მაგრამ მნიშვნელოვანი მომენტი იყო სირიის მიერ აფხაზეთის ცნობა.
– მეც ძალიან მენიშნა, რატომ მიიღეს ასე პომპეზურად ხაჯიმბა? თითქოს მართლაც პრეზიდენტი ყოფილიყო. მაშინვე გაჩნდა ეჭვი, რომ სანაცვლოდ რაღაცის გაღება მოუწევდა.
– მე ვიტყოდი, რომ სირიაში აფხაზეთმა დაამარცხა „იუჟნაია ოსეტია“.
– რას გულისხმობთ?
– იცით, რომ დონბასში, დონეცკისა და ლუგანსკის ეგრეთ წოდებულ რესპუბლიკებში „იუჟანაია ოსეტიის“ ბანკები მოქმედებს. ეს ტერიტორია სანქციების ქვეშაა, რუსულ ბანკებს იქ აშკარად მუშაობა არ შეუძლიათ. მეორე მხრივ, იქ ტრიალებს კონტრაბანდული, შავი ბიზნესის ფული, „იუჟნაია ოსეტიის“ ბანკები მსოფლიო საბანკო სისტემის მიღმაა, ამიტომ იდეალური ადგილია ფულადი მაქინაციებისთვის. მსოფლიო საფინანსო სისტემა ისეა აგებული, რომ ნებისმიერი დოლარისთვისაა შესაძლებელი თვალის მიდევნება. აფხაზეთისა და „იუჟნაია ოსეტიის“ ბანკები კი მხოლოდ ირიბად არიან დაკავშირებულები რუსეთის საბანკო სისტემასთან, არ არიან მათი ნაწილები და ამიტომ ასრულებენ შავი ხვრელის ფუნქციას. ჩადებთ ფულს სამხრეთ ოსურ ან აფხაზურ ბანკებში, „გარეცხავთ“ და ამ ფულის კვალს ვერავინ მიაგნებს. დონბასი კონტრაბანდული ზონაა, სადაც შავი ფულის დიდი მასა მოძრაობს და „იუჟნაია ოსეტიამ“ მოახერხა საკითხის ისე დაყენება, რომ შავი ფული სწორედ მისი საბანკო სისტემიდან „გაირეცხოს“.რუსეთის საბანკო სისტემით შეუძლებელია დონბასიდან შავი ფულის გამოტანა, ამიტომ გადააქვთ „იუჟნაია ოსეტიას“ საბანკო სისტემაში, რომლის ფილიალიც დონბასში მოქმედებს, იქიდან კი – ჩრდილო ოსეთის საბანკო სისტემაში, ანუ უკვე – რუსეთის საბანკო სისტემაში გადააქვთ. აფხაზეთი კი დონბასის ტერიტორიაზე არ შეუშვეს.
– რატომ? იმიტომ რომ რუსეთში აფხაზებზე მეტად ოს სეპარატისტებს ენდობიან?
– იმიტომ რომ ისინი ერთმანეთს შორის იბრძვიან და ერთმა ბანდიტმა არ შეუშვა მეორე ბანდიტი. დონბასი „დაითრია“ ცხინვალმა. იცით, რომ დონბასში სამხრეთელი ოსები იბრძოდნენ, თუმცა იყვნენ აფხაზებიც, მაგრამ უფრო ცოტანი. დონბასში „იუჟნაია ოსეტიამ“ გაიმარჯვა აფხაზეთზე და შავი საბანკო სისტემა თავის თავზე აიღო. როგორც ჩანს, სირიაში პირიქით მოხდა: იქ ვითარება მეტ-ნაკლებად დამშვიდდა, ყოველ შემთხვევაში, რაღაც ტერიტორია ასადმა დაიბრუნა, თუმცა ვერ ვიტყვით, რომ სახალიფო ბოლომდე განადგურდა და ახლა უნდა დაიწყოს სირიის აღდგენის პროცესი. ამის შესახებ ილაპარაკეს რუსეთში: რომ საჭიროა პალმირას თავიდან აშენება, რომ უნდა აშენდეს ათასზე მეტი სირიული სკოლა, არადა უმჯობესია, ვორონეჟში შეიკეთონ სკოლები. ასეა თუ ისე, ყირიმის ხიდის მსგავსად, სირიაში უზარმაზარი ოდენობის ფული დაიხარჯება, შესაძლოა, დასავლური ფულიც მოიძიონ და ამ ფულის დიდ ნაწილს, ცხადია, მოიპარავენ. აფხაზეთი კი თავის თავზე აიღებს ამ შავი კაპიტალის მომსახურების ფუნქციას, ბუნებრივია, თავადაც ნახავენ ხეირს. ანუ სირიაში მათ აჯობეს სამხრეთელ ოსებს.
– სირიაში აჯობესო, ამბობთ, მაგრამ მათ გაუნაწილებიათ შავი ფულის ნაკადები: დონბასიდან ცხინვალი იხეირებს, სირიიდან – სოხუმი. ორივე კმაყოფილი დაიტოვა რუსეთმა. და ამ ფულის სანაცვლოდ აფხაზეთმა უნდა გაყიდოს მიწა?
– არ მგონია, ცივილიზებულად გაეყოთ. ბანდიტებს შორის მუდმივი დავაა ხოლმე, ვინ გაიმარჯვებს. ამ მხრივ, აქტუალობას იძენს უძრავი ქონების საკითხი: ვფიქრობ, შესაძლოა, აფხაზეთი მართლაც დათანხმდეს მიწის გაყიდვას, მათ თქვეს, რომ თანახმანი არიან, გაყიდონ მიწა აფხაზეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. ეს გალის რაიონია.
– არა მხოლოდ, სოხუმის აქეთ ტერიტორია, ჩვენკენ.
– ეს არის ტერიტორია, სადაც ქართველი მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ცხოვრობს და ძალიან კარგი იქნებოდა მათთვის, იქ შეუშვან რუსები, რომ გააზავონ ქართველების რაოდენობა რუსი მოსახლეობით და ისინი ნაწილობრივ თბილისისკენაც გამოაძევონ, მიუხედავად იმისა, რომ ქართველ მოსახლეობას არ აქვს არანაირი პოლიტიკური უფლებები, მაგრამ მაინც.
– მათ თავიანთი უძრავი ქონების დაკანონებაც კი არ შეუძლიათ აფხაზეთში და არც სხვა უძრავი ქონების შეძენა.
– თუ ეს ასეა, რატომ არიან ჩუმად ქართველი საზოგადოება და ქართული სახელმწიფო?! რომელიმე სხვა ქვეყანაში რომ ხდებოდეს მსგავსი რამ, დიდი ხმაური ატყდებოდა. გაუგებარია, რატომ არ სვამს ამ საკითხს საქართველოს მთავრობა გაეროში, მაგრამ ჩვენ ახლა სხვა თემაზე ვსაუბრობთ. თუ რუსები შეიძენენ უძრავ ქონებას იმ რაიონებში, სადაც ქართველები ცხოვრობენ და მათ, როგორც თქვენ ამბობთ, არ შეუძლიათ საკუთრების შეძენა, აფხაზებისთვის ეს კარგია, ქართველების გამოსადევნად. მეორე მხრივ, სირიის კონტექსტშიც საინტერესოა აფხაზეთში უძრავი ქონების შეძენის დაშვება – შესაძლებელი გახდება ფულის გარეცხვა. თუ სირია გამოიყენებს აფხაზეთს, მიეცემა საშუალება, შავი ფულის ლეგალიზება აფხაზური ბანკებით მოახდინონ. სირიიდან გამოტანილი ფული ჩამოიწერება, როგორც აფხაზეთში საკუთრების ყიდვისთვის განკუთვნილი.
– ფიქრობთ, რომ აფხაზ სეპარატისტებს აქვთ იმდენი ფინანსური გაქანება, რომ ეს ფულადი მაქინაციები ჩაატარონ?
– იქ არიან განათლებული კადრები, მაგრამ არ მგონია, რომ ძალიან ახლოს მიუშვან ამ ფულთან აფხაზები. მათ რაღაც ლუკმა ერგებათ ბატონების სუფრიდან. რუსეთი აფხაზურ ბანკებს გამოიყენებს, როგორც შირმას.
– მაგრამ ამით ხომ მაინც აფხაზებს აძლიერებენ? თუ, უბრალოდ, აფხაზურ ელიტას გამოკვებავენ?
– ელიტა მიიღებს ტორტიდან თავის ნაჭერს იმისთვის, რომ ისინი დასვამენ თავიანთ ხელმოწერას დოკუმენტებზე და ეს მათ უფრო მიაჯაჭვავს რუსეთს. აფხაზეთს გააძლიერებდა საკუთარი ეკონომიკა, რაც არ ხდება.
– მე ვიგულისხმე, რომ სეპარატისტულ განწყობას გააძლიერებდა.
– იქ 25 წლის განმავლობაში არაფერი შექმნილა, არც ტურისტული სექტორი, არც სოფლის მეურნეობა, მაგრამ ასეთია ზოგადად კრემლის პოლიტიკა კავკასიისადმი: ის არ ქმნის სამუშაო ადგილებს, არ აძლიერებს ეკონომიკას, წარმოებას. კრემლის მიზანია კავკასიელების განდევნა კავკასიიდან.

http://tbiliselebi.ge/index.php?newsid=268454348&fbclid=IwAR1rmfvJ2jUHWqck8Ttj1J6lLou3ke4YOaNzT-rROEIFQxlTEeeOGnXJ1Ps